Caroline Waerzeggers is hoogleraar Assyriologie aan de Universiteit Leiden. Zij is gespecialiseerd in de geschiedenis van Mesopotamië in het eerste millennium v.Chr., met een focus op imperiale transformaties onder het Nieuw-Babylonische, Perzische en Seleucidische bewind. In haar onderzoek besteedt zij bijzondere aandacht aan lokale reacties op imperiale machtsstructuren. Haar onderzoek combineert filologische analyse van spijkerschriftteksten met methoden en perspectieven uit de sociale, economische, literaire en archiefgeschiedenis.

Meer informatie over Caroline Waerzeggers

Curriculum Vitae

Caroline Waerzeggers studeerde Assyriologie en Bijbels Hebreeuws aan de Universiteit Gent (België), waar ze haar BA (1995), MA (1997) en PhD (2001) behaalde. Hierna bekleedde ze postdoctorale functies in België en Oostenrijk, waar ze onderzoek deed naar de economische geschiedenis van Babylonië in het START-project van Michael Jursa (2003-2004) en naar tempelprebenden in Borsippa in een FWF-project (2004-2005). Vervolgens was ze universitair docent (UD) Assyriologie aan de Vrije Universiteit Amsterdam (2006-2010) en docent Oude Nabije Oosterse Geschiedenis aan het University College London (2010-2012), voordat ze in 2012 als universitair docent (UD) Assyriologie aan de Universiteit Leiden kwam werken. In 2014 werd ze bevorderd tot universitair hoofddocent (UHD) en in 2016 benoemd tot hoogleraar Assyriologie. Van 2018 tot 2019 was ze directeur van het Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten (NINO).

Onderzoek

Het onderzoek van Caroline Waerzeggers richt zich op de geschiedenis van Mesopotamië in het eerste millennium v.Chr., met bijzondere aandacht voor lokale reacties op imperialisme en onderwerping. Zij bestudeert onder meer de sociale geschiedenis van verzet, de gevolgen van imperiale heerschappij voor geletterdheid en archiefpraktijken, de dagelijkse leefwereld van zowel ontheemde gemeenschappen als elites, en literaire herinterpretaties van het verleden. In 2009 ontving zij een ERC Starting Grant voor het onderzoeksproject By the Rivers of Babylon: New Perspectives on Second Temple Judaism from Cuneiform Texts (2009–2015). In dit project reconstrueerde zij samen met haar team de Babylonische context van Judese gedeporteerden en bracht zij de gemeenschappen in beeld die terugkeerden om de Tweede Tempel in Jeruzalem te herbouwen. In 2016 werd haar een ERC Consolidator Grant toegekend voor het project Persia and Babylonia: Creating a New Context for Understanding the Emergence of the First World Empire (2016–2021). Via archiefonderzoek en sociale en politieke analyse liet dit project zien hoe het Perzische Rijk - het eerste wereldrijk - politieke cohesie en macht uitoefende over een uitgestrekt gebied van India tot Libië.

Tot haar publicaties behoren twee monografieën: een studie naar het priesterschap en de cultus in de tempel van Borsippa, de ‘tweede stad’ van Babylonië (NINO, 2010), en een microhistorische studie die het leven volgt van een provinciale Babylonische man die via zijn persoonlijke, economische en politieke netwerken de ingrijpende veranderingen onder de Perzische heerschappij aan den lijve ondervond. Deze studie laat zien hoe een mondiaal imperium lokale samenlevingen hervormde (Marduk-rēmanni: Local Networks and Imperial Politics in Achaemenid Babylonia, Peeters, 2014). In 2024 publiceerde Caroline Waerzeggers samen met Melanie Gross de gezamenlijk geredigeerde bundel Personal Names in Cuneiform Texts from Babylonia (ca. 750–100 v.Chr.) (Cambridge University Press). Dit werk belicht het meertalige en multi-etnische karakter van de Babylonische samenleving en reikt methoden en analytische kaders aan om via persoonsnamen toegang te krijgen tot de sociale geschiedenis van het oude Nabije Oosten. Samen met Melanie Gross leidt zij ook het digitale prosopografieproject van Babylonië (prosobab). Haar lopende boekprojecten behandelen de rol van archieven en archiefpraktijken in de Babylonische samenleving (750–350 v.Chr.) en de chronografie van het laat-Babylonische tijdperk.

Daarnaast coördineert zij momenteel het Erasmus+ ICM-project Old Languages and Writings of the Middle East, dat uitwisselingen van staf en studenten met de Universiteit van Sulaimani in Iraaks Koerdistan bevordert, met als doel de studie van oude Nabije-Oosterse talen en schriftsystemen te stimuleren.

Activiteiten