Hoe houd je zicht op Nederlandse jongeren in buitenlandse jeugdzorglocaties?
In de media beeld: Mehmet Arigül via Unsplash
Er is te weinig toezicht op Nederlandse jongen in buitenlandse jeugdzorglocaties. Hoogleraar Jeugdrecht Mariëlle Bruning sprak hierover met Nieuwsuur: ‘Hoe kan jij echt spreken met degene die daar geplaatst wordt, zonder dat daar mensen zijn die misschien wel iets influisteren?’
De overheid heeft te weinig zicht op jongeren in Nederlandse jeugdzorgorganisaties in het buitenland. Hoewel de risico’s rondom deze zogeheten buitenlandplaatsingen al meer dan vijftien jaar bekend zijn, bestaan de organisaties nog steeds. Dit blijkt uit onderzoek van Nieuwsuur. Nederlandse jongeren worden zelfs naar landen buiten Europa gestuurd, zoals Marokko. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) krijgt meldingen dat jongeren moeten werken zonder betaling, niet naar school gaan en worden opgesloten. Ook zijn er constructies waarbij jongeren iedere drie maanden voor enkele dagen naar Nederland worden gevlogen, om zo visaverplichtingen te ontlopen.
‘Ik schrik ervan dat jongeren naar landen als Marokko worden gestuurd en op die manier iedere drie maanden terug moeten naar Nederland’, stelt Mariëlle Bruning. ‘Dat ruikt naar misstanden en misbruik van het jeugdzorgstelsel.’ Volgens de hoogleraar is het toezicht op afstand, dat voornamelijk via beeldbellen gebeurt, een ‘lege huls’: ‘Hoe kan jij echt spreken met degene die daar geplaatst wordt, zonder dat daar andere mensen omheen zijn die misschien wel iets influisteren?’
Meer weten?
Lees het volledige Nieuwsuur-artikel
Bekijk de volledige Nieuwsuur-aflevering