Onderzoeksproject
Een interdisciplinaire aanpak voor de profilering van covalente remmers voor SUMO‑proteases
In welke mate bindt een covalent klein molecuul dat SENP5 target aan SENP5 in levende cellen, welke andere eiwitten worden mogelijk geraakt, en welke aminozuurresiduen vormen de exacte bindingsplaatsen van deze interacties?
- Looptijd
- 2026 - 2027
- Contact
- Monique Mulder
- Financiering
- Kiem-beurs (Universiteit Leiden)
In dit project staat een nieuwe stof centraal die mogelijk het eiwit SENP5 kan remmen. SENP5 speelt een belangrijke rol bij de celdeling en is in veel kankercellen sterker aanwezig dan normaal. Daarom kan het een interessant doelwit zijn voor toekomstige behandelingen.
Met een geavanceerde analysetechniek brengen de onderzoekers in kaart aan welke eiwitten de stof bindt en of deze vooral SENP5 raakt of ook andere eiwitten beïnvloedt. Daarbij wordt gekeken naar de exacte bindingsplaatsen in levende kankercellen.
De resultaten geven meer inzicht in de werking van de stof en helpen bij het ontwikkelen van betere en selectievere remmers. Daarnaast laat het project zien hoe moderne chemische biologie en proteomics gecombineerd kunnen worden om nieuwe medicijndoelen te onderzoeken.
Onderzoeksdoel
Het doel van dit project is om beter te begrijpen hoe een nieuwe remmer van het eiwit SENP5 werkt. De onderzoekers willen onderzoeken of de remmer daadwerkelijk aan SENP5 bindt, welke andere eiwitten mogelijk ook worden beïnvloed en op welke plek in deze eiwitten de binding plaatsvindt. Met deze kennis kunnen zij de werking en selectiviteit van de remmer beter beoordelen en de verbinding verder optimaliseren voor toekomstig onderzoek.
Interdisciplinaire aanpak
Dit project brengt onderzoekers uit verschillende vakgebieden samen. Het Mulder-lab van het LUMC levert expertise op het gebied van SUMO-biologie en de ontwikkeling van kleine moleculen die SENP5 kunnen remmen. Het Hacker-lab van het Leiden Institute of Chemistry brengt expertise in op het gebied van chemoproteomics en massaspectrometrie. Door deze kennis te combineren kunnen de onderzoekers niet alleen vaststellen of de remmer aan SENP5 bindt, maar ook in het hele eiwitlandschap van de cel onderzoeken welke andere eiwitten worden geraakt en waar deze interacties precies plaatsvinden. Hierdoor ontstaat een veel completer beeld van de werking van de remmer dan met één onderzoekstechniek mogelijk zou zijn.