In Memoriam – Emeritus hoogleraar Marc Spijker
Op 11 januari 2026 is onze gewaardeerde en geliefde oud-collega prof.dr. Marc Spijker overleden.
Marc was een briljant wetenschapper en een bijzonder mens. Hij werd op 15 juli 1939 geboren in Leiden. In 1968 promoveerde hij aan de Leidse universiteit, waar hij in 1971 op jonge leefijd hoogleraar Numerieke Wiskunde werd. Marc was werkzaam op het Mathematisch Instituut, dat vanaf begin jaren 70 in het Snellius gebouw aan de Niels Bohrweg was gehuisvest.
Marc’s onderzoek stond internationaal in groot aanzien en hij was zeer gerespecteerd, als wetenschapper en als mens, in de numerieke wiskunde gemeenschap en daarbuiten. Hij werkte vruchtbaar samen met vooraanstaande onderzoekers in binnen- en buitenland. In Nederland was er onder meer een nauwe band met collega’s op het Centrum Wiskunde & Informatica (CWI) in Amsterdam.
Marc heeft belangrijke bijdragen geleverd aan de ontwikkeling van de numerieke wiskunde in Nederland. Hij was onder andere in 1976 mede-oprichter van de jaarlijkse Woudschoten Conferenties in Zeist, die alle numeriek wiskundigen van Nederland en Vlaanderen samenbrengt. Dit jaar beleeft deze conferentie zijn 50e editie.
Marc’s onderzoeksgebied was de analyse van numerieke methoden voor beginwaardeproblemen voor gewone en partiële differentiaalvergelijkingen. Voor de numerieke tijdsintegratie bestudeerde hij zowel éénstapsmethoden (waaronder Runge-Kutta methoden) als algemene meerstapsmethoden. Zijn onderzoek richtte zich op de fundamentele eigenschappen van deze methoden, zoals stabiliteit, contractiviteit, monotoniciteit, begrensdheid en convergentie. Hierbij maakte hij vaak gebruik van zijn uitgebreide beheersing van de klassieke analyse, lineaire algebra en operatorentheorie. Hij heeft talrijke diepgaande wiskundige resultaten bereikt, die hij altijd zeer zorgvuldig formuleerde en op elegante en rigoureuze wijze bewees. Zijn colleges en voordrachten waren zonder uitzondering glashelder.
Voor zijn promovendi, 17 in totaal, was Marc van onschatbare waarde. Marc was een uitmuntende promotor, die altijd tijd voor hen had en hen altijd - op rustige en weloverwogen wijze - steunde, advies gaf, aanmoedigde en inspireerde, zowel op wetenschappelijk als op persoonlijk vlak. Er waren vaak etentjes met fijne gesprekken en ook vele plezierige wandelingen - in de omgeving van Leiden alsook op een waaier van andere plaatsen ter wereld.
Marc ging met emeritaat in 2004. Het afscheidssymposium op het Mathematisch Instituut dat jaar werd ook bijgewoond door het merendeel van zijn promovendi. Na zijn emeritaat bleef Marc nog lang actief als wiskundig onderzoeker en bleef hij publiceren in toonaangevende numerieke wiskunde tijdschriften.
Als mens was Marc warm, behulpzaam en genereus met veel oprechte aandacht voor anderen. Hij was integer en veerkrachtig, ook in de moeilijkste momenten van zijn leven. Over zichzelf was Marc altijd bescheiden. Voor velen is hij echter van grote betekenis geweest. Hij wordt enorm gemist.
Tekst met dank aan Karel In't Hout en Hans Kraaijevanger.