Wetenschappelijk onderzoek is in de eerste plaats plezier. Plezier in het begrijpen. Vaak begint het met verrassing of verwondering: wat men niet begrijpt en nieuwsgierigheid wekt. De tocht tussen oorspronkelijke verwondering en uiteindelijk begrijpen kan lang zijn - en moeizaam. Hoogtepunten daarin zijn: overleg met medewerkers en andere wetenschappers, waarin men vrijelijk gedachten spuit over hoe het probleem aan te vatten en hoe het te begrijpen. Daarin neemt men al een flink voorschot op het plezier van het uiteindelijke begrijpen. Als docent is het grootste genoegen om over deze tochten te vertellen, of ze nu van mezelf zijn of van anderen. Op 4 december 1987 sprak hij zijn oratie uit, getiteld "Clinical Epidemiology and the Spirit of Hygienism".