Langdurig antibioticagebruik helpt niet bij blijvende lymeklachten
Patiënten met blijvende klachten door de ziekte van Lyme hebben geen baat bij een langdurige antibioticabehandeling. Dit blijkt uit een studie van Radboudumc waarbij ook de Leidse onderzoekers prof. dr. Andrea Evers en dr. Henriët van Middendorp betrokken waren. De resultaten zijn gepubliceerd in een van de meest vooraanstaande tijdschriften: The New England Journal of Medicine.
Een deel van de patiënten die de ziekte van Lyme heeft gehad krijgt na verloop van tijd chronische klachten. Over de behandeling hiervan is veel onduidelijk. De PLEASE-studie van het Radboudumc richtte zich op de vraag of een langdurige antibioticabehandeling zin heeft voor deze groep.
Geen effect op kwaliteit van leven
De 280 deelnemers aan het onderzoek kregen, na een eerste antibioticakuur van twee weken, voor de duur van twaalf weken antibiotica of een placebo. Ze vulden vóór en op meerdere momenten na de behandeling vragenlijsten in over onder meer klachten, conditie en kwaliteit van leven.
De onderzoekers vonden op geen enkel moment verschillen tussen de scores van de drie groepen. Bij patiënten met chronische symptomen had een langer durende behandeling met antibiotica dus geen positieve effecten op de kwaliteit van leven vergeleken met een kortdurende behandeling.
Niet-farmacologische behandelingen
Nu naar voren is gekomen dat deze medicatie geen effect heeft op de klachten die patiënten ervaren, is de vraag welke behandeling wel zinvol is bij chronische lymeklachten. Volgens gezondheidspsychologe dr. Andrea Evers en dr. Henriet van Middendorp is het nu wenselijk de rol van niet- farmacologische behandelingen, zoals cognitieve gedragstherapie, te onderzoeken.
Het artikel is te lezen op de website van NEJM.
Ziekte van Lyme
De ziekte van Lyme wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi, overgebracht door een beet van een besmette teek. Behandeling hiervan gebeurt door een korte antibioticakuur en is in de meeste gevallen succesvol. Zo’n tien procent van de besmette patiënten krijgt na verloop van tijd echter klachten zoals vermoeidheid, gewrichtspijn of concentratiestoornissen. Deze patiënten worden soms langdurig met antibiotica behandeld, hoewel bij een minderheid van hen nog een duidelijke infectie is. Nu blijkt dus dat er voor de groep zonder zo’n infectie geen bewijs is voor een effect van dit type behandeling.