Universiteit Leiden

nl en

Kunst gebruiken om AI te verwarren? Wat we kunnen leren van islamitische kunstenaars in Singapore

ChatGPT en andere vormen van kunstmatige intelligentie (AI) spelen een steeds grotere rol in ons dagelijks leven en in de samenleving. Ook binnen organisaties en overheden neemt het gebruik van AI toe, onder meer met de belofte om efficiënter te werken, processen te versnellen en nieuwe mogelijkheden te creëren. Maar wat betekent deze ontwikkeling voor de manier waarop overheden functioneren? En welke gevolgen heeft de inzet van AI voor de samenleving?

In Singapore, waar de overheid AI steeds vaker inzet, onderzocht James deze vragen tijdens diens promotieonderzoek. Het onderzoek maakt deel uit van het bredere project One Amongst Zeroes waarin de ideeën over kunstmatige intelligentie binnen de moslimgemeenschap in Zuidoost-Azië worden onderzocht. Binnen dit project richt James zich op de implicaties van AI binnen de overheid met name op de islamitische community. In de bijbehorende video vertelt James meer over het onderzoek en de inzichten die het heeft opgeleverd.

Vanwege de gekozen cookie-instellingen kunnen we deze video hier niet tonen.

Bekijk de video op de oorspronkelijke website of

Kunst gebruiken om te verwarren

Tijdens hun onderzoek werkte James voornamelijk samen met islamitische kunstenaars die weigerden zich te laten beperken door deze binaire keuze. Deze groep wilde niet simpelweg informatie prijsgeven, maar accepteerde ook niet dat hun stem ongehoord bleef. ‘Wat deze kunstenaars vaak doen, is de manier waarop deze technologieën werken als het ware spiegelen. Zo proberen ze inzicht te krijgen in de keuzes die de overheid maakt over hun leven en kunnen ze daar kritisch op reflecteren. Keuzes die voor burgers meestal behoorlijk verborgen blijven.’

Vervaging

James omschrijft dit proces als ‘blurring’ (vervaging). De kunstenaars probeerden zich voor te stellen hoe overheidssystemen functioneren en hoe die systemen naar hen en hun identiteit kijken. ‘Op die manier vonden ze interessante manieren om hun eigen, unieke identiteit in de publieke ruimte zichtbaar te maken. Dat deden ze op een manier die niet altijd te begrijpen is voor grote taalmodellen of andere technologische systemen. Zo maakten ze bijvoorbeeld abstracte kunstwerken die de diversiteit van de moslimidentiteit binnen het land belichtten, op een manier die AI-systemen en zelfs overheidsfunctionarissen niet konden begrijpen.’

James concludeert:‘Ik denk dat dit iets is wat we allemaal in toenemende mate op verschillende manieren zullen moeten leren.We moeten nadenken over hoe we aanwezig kunnen zijn in de publieke ruimte en onze stem kunnen laten horen, zonder onszelf daarmee kwetsbaar te maken voor het toezicht van de staat.’

Deze website maakt gebruik van cookies.  Meer informatie.