Universiteit Leiden Universiteit Leiden

Nederlands English
Dossier

De duurzame universiteit

De Universiteit Leiden streeft naar een energietransitie: fossiele brandstoffen moeten plaatsmaken voor duurzame energie uit zonlicht, water en wind.

Drie manieren

De universiteit wil op drie manieren de energietransitie realiseren: in de eerste plaats door het energieverbruik verminderen, maar ook door duurzame energie op te wekken en energie duurzaam in te kopen. De universiteit kijkt daarbij nadrukkelijk naar het Energieakkoord, dat overheid, maatschappelijke instellingen en commerciële partijen hebben gesloten. Dit akkoord stimuleert organisaties om de energie-efficiëntie en het aandeel duurzame energie te vergroten.

MeerJarenAfspraak Energie

De Universiteit Leiden heeft, net als alle andere Nederlandse universiteiten de derde MeerJarenAfspraak Energie (MJA3) ondertekend. Met de MJA3 werken de deelnemers samen om de doelstellingen uit het Energieakkoord te halen. Hiermee verplicht de universiteit zich om tot 2020 de energie-efficiëntie jaarlijks met 2 procent te verbeteren. Om deze verplichting te kunnen waarmaken, schrijft de universiteit elke vier jaar een Energie Efficiency Plan (EEP) waarin de maatregelen om de doelstellingen te halen staan benoemd.

Elektriciteit

De Universiteit Leiden verbruikt per jaar ongeveer 45.000 MWh elektriciteit. Dit verbruik is de laatste jaren vrijwel constant. Omdat het aantal studenten en medewerkers stijgt, betekent dit dat het elektriciteitsverbruik per student en per medewerker daalt.

De Universiteit Leiden compenseert ieder jaar het gebruik van grijze stroom door de aankoop van Garanties van Oorsprong. Deze certificaten, die aantonen dat energie groen is opgewekt, stimuleren duurzame elektriciteitsproductie. Daarnaast wekt de universiteit op beperkte schaal zelf elektriciteit op met zonnecellen die in 2013 op het dak van Studentencentrum Plexus zijn geplaatst. Dit is jaarlijks ongeveer 0,03 procent van het totale verbruik. Hoewel deze bijdrage aan de totale energiebesparing verwaarloosbaar is, is het wel van symbolische waarde voor het milieubeleid van de universiteit.

Aardgas

Aardgas wordt bij de Universiteit Leiden grotendeels gebruikt voor verwarming. Een klein deel wordt gebruikt bij onderzoek. De Universiteit Leiden verbruikt jaarlijks ongeveer 5 miljoen m3 aardgas. Een van de grootste invloeden op de hoogte van het gasverbruik per jaar is het klimaat. De CO2-emissies uit aardgasverbruik droegen in 2014 voor 44 procent bij aan de CO2-footprint.

Er bestaan verschillende alternatieven voor het gebruik van aardgas voor verwarming. Voorbeelden hiervan zijn het gebruik van aard- en zonnewarmte. Door de toepassing van warmte-koudeopslag (WKO) kan restwarmte uit de zomer worden ingezet in de winter. Dit kan veel opleveren; het aardgasverbruik zal naar verwachting 20 procent afnemen als gevolg van de ingebruikname van de eerste fase van de Science Campus, waar WKO wordt toegepast voor de verwarming.

Ambitie

Tot nu toe heeft de universiteit buitenlandse Garanties van Oorsprong van buitenlandse gekocht om de uitstoot van CO2 als gevolg van het elektriciteitsverbruik te compenseren, maar dat stimuleert de opwekking van duurzame elektriciteit in eigen land niet. Daarom wil de Universiteit Leiden GVO’s kopen van Nederlandse herkomst. Daarnaast wil de universiteit zelf elektriciteit opwekken als dit technisch en economisch rendabel is.

Om het aardgasverbruik terug te dringen gaat de Universiteit Leiden WKO toepassen. Voor de compensatie van CO2-emissies uit gasverbruik gaat de universiteit het jaarverbruik verduurzamen door de aankoop van Vrijwillige Emissie Rechten (VER’s), die het recht geven om een bepaalde hoeveelheid broeikasgassen uit te stoten.