Universiteit Leiden

nl en

Lezing

Reradicaliseren als filosofie en strategie tegen extremisme

  • Stijn Sieckelinck
Datum
23 februari 2017
Tijd
Bezoekadres
Lipsius
Cleveringaplaats 1
2311 BD Leiden
Zaal
227

Reradicaliseren als filosofie en strategie tegen extremisme

In heel Nederland krijgen leerkrachten, vanuit de overheid, de training Omgaan met (extreme) Idealen. Zo leren ze bijvoorbeeld omgaan met vervelende meningen in de klas. We zien dat leerkrachten dankzij die training iets minder bang, iets zekerder zijn over de rol - de toch wel eervolle rol - die ze kunnen spelen in de identiteitsontwikkeling van de leerlingen.
Maar de jongeren zelf wordt nog te weinig geleerd hoe ze hun conflicten kunnen uitvechten zonder hun tegenstander te vernietigen. Verandering begint met het besef dat het sociale project tegen radicalisering niet te reduceren valt tot een veiligheidsbeleid. De enige manier om dit probleem op lange termijn op te lossen, is om in het sociale veld verbindingen te maken. Breng de leerkracht, de ouder, de imam en de wijkagent met elkaar in contact en laat ze hetzelfde doel nastreven: beletten dat een jongere de samenleving de rug toekeert. Wij noemen dat autoritatieve coalities. Het komt erop aan om de gezagsrelatie met jongeren her uit te vinden, en dat doe je niet in je eentje. Laat een jongere binnen zo’n coalitie zijn grieven uiten, maar stel tegelijk duidelijk waar die democratie haar grenzen trekt.

We moeten dus oppassen met alles in het teken te stellen van het voorkomen van radicalisering. Door die strategie te benadrukken, maak je het net heel interessant voor jongeren. Daarnaast zijn er maar heel weinig gevallen bekend uit de literatuur waaruit blijkt dat het kan. Na bijna tien jaar onderzoek ben ik steeds sceptischer over deradicalisering, ik spreek tegenwoordig over reradicaliseren. Daarmee bedoel ik: de energie erkennen die sommige jongeren blijkbaar in zich hebben om verandering na te streven, en daarmee aan de slag gaan, in plaats van zulk gedrag meteen te signaleren en te criminaliseren.

De instituties die van nature de kanalen vormden voor iemands engagement - politieke partijen, vakbonden, maar ook scholen - hebben het allemaal een beetje laten afweten in de voorbije jaren. Momenteel bieden we te weinig alternatieven voor jongeren die misnoegd en gefrustreerd zijn. We leren ze niet hoe ze hun conflicten kunnen uitvechten zonder hun tegenstander te vernietigen. Onze samenleving heeft dan ook meer dan ooit behoefte aan de kunst van het vreedzaam vechten. We moeten aan jongeren laten zien dat democratie in wezen gaat over verschillen, over het oneens zijn met elkaar, en over strijden voor je ideeën binnen de lijnen van de wet.’

Over Stijn Sieckelinck

Stijn Sieckelinck

Stijn Sieckelinck (1980, Duffel) studeerde sociale en wijsgerige pedagogiek aan de Katholieke Universiteit Leuven. Hij is als onderzoeker en docent Maatschappelijke Opvoedingsvraagstukken verbonden aan de Universiteit Utrecht. Daarvoor was hij in Nederland werkzaam als onderzoeker bij FORUM Instituut voor Multiculturele Vraagstukken en als leermanager bij de Nederlandse School voor Openbaar Bestuur. Sieckelinck promoveerde in 2009 aan de Vrije Universiteit Amsterdam op het proefschrift ‘Het beste van de jeugd, een wijsgerig-pedagogisch perspectief op jongeren en hun ideal(ism)en’ waarmee hij in 2010 de Martinus J. Langeveldprijs won. Een jaar later verscheen ‘Idealen op drift. Een pedagogische kijk op radicalisering’ (2010), samen met Marion van San en Micha de Winter. Dit onderzoek leidde tot “Formers & Families. Transitional Journeys in and out of Extremisms in the UK, Denmark, and The Netherlands (2015). Sieckelinck adviseert overheden in binnen- en buitenland. Hij is tevens bestuurslid van de Quality Board van het EU-Radicalisation Awareness Network (RAN).

Deze lezing is onderdeel van de WHAT's NEW?! Spring Lecture Series.

Deze website maakt gebruik van cookies. Meer informatie